ZorgPortaal.nl


Toekomst

Toekomst

Ze kunnen je op school alles leren, behalve hoe volgend jaar er uitziet. Wie weten dat beter dan dokters en patiënten. Bij hen leven de meeste onbeantwoorde vragen over de toekomst, hoe lang die is, hoe pijnlijk die is. Het ritueel bestaat eruit dat de patiënt vraagt en de arts eromheen draait, althans dat is de beleving van de zieke en zijn omgeving. De werkelijkheid is dat de arts het gewoon vaak niet weet. Zoveel patiënten, zoveel verschillende wegen die op de ziekenroute worden afgelegd. Maar wij, autochtone patiënten, willen alle mogelijke wetenschap en zekerheid die te verkrijgen valt.

Het is een nationale hobby, Volksgezondheid Toekomst Verkenningen. We schatten hoeveel ouderen er zijn in 2025, hoeveel Alzheimerpatiënten in 2030, hoeveel radiologen in 2035, hoeveel ADHD-patiënten in 2040. We willen weten hoeveel bedden we nodig hebben, hoeveel verpleeghuizen, hoe snel de technologie voortsnelt, of er daadwerkelijke genezing te verwachten is voor reuma, diabetes, aids. Economische prognoses, demografische prognoses, prognoses in de ontwikkeling van transmurale thuiszorgtechnologie… we voorspellen ons een ongeluk. En dit ongeluk zit niet in een klein boekje.

Wat helpt is tien jaar terugkijken. Wat verwachtten we toen. Zaten we goed? Zaten we ernaast? Konden we toen voorspellen dat de prijzen voor geneesmiddelen zouden halveren en de salarissen van specialisten zouden verdubbelen? Hadden we voorzien dat er 900% meer diagnoses ADHD gesteld zouden worden? Zagen we aankomen dat thuiszorgmedewerkers op een Ipad hun minutenregistratie zouden bijhouden? Wisten we dat we met open ogen alle mogelijke zorg naar de gemeentes zouden overdragen? Dat bekkeninstabiliteit nauwelijks meer voorkwam? Dat we massaal meisjes gingen vaccineren tegen HPV, maar dat het draagvlak voor de griepvaccinatie kleiner en kleiner werd?

Helaas. We moeten constateren dat wij onbeholpen helderzienden zijn. In een politiek landschap dat elke twee jaar anders kleurt, is de horizon nooit ver weg. En voorbij die einder is het gokken. We zijn te optimistisch en te pessimistisch tegelijk, maar toch meestal het laatste. De club van Rome zag alles ook te zwart. We zijn flexibeler, sneller, en creatiever dan we met zijn allen denken. En die wetenschap is mooi. Wat we zeker weten, is dat we ouder, dikker, en minder vruchtbaar worden. En wat we zeker weten, is die nare paradox van een geweldige voorspoed: des te beter de gezondheidszorg, des te zieker je samenleving.

We kijken niet te ver vooruit. Ik ook niet. Ik weet niet hoe volgend jaar eruitziet. Of Rutte nog premier is, of Griekenland nog de euro als betaalmiddel hanteert, of ik in blakende gezondheid mijn verjaardag vier, of mijn hond nog leeft, of er honderd apotheken failliet gaan. Ik weet het niet en dat is goed. Neem het leven niet te serieus, je komt er toch niet levend uit. En dat is geen doembeeld, dat is een geruststelling.


Symbool
Kennis
 

Reacties

Nog geen reactie
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
woensdag 26 april 2017