× Vragen, antwoorden en discussie rondom NIET beroepsinhoudelijke of arbeidsvoorwaardelijke thema's.

Topic-icon BDE´s ontstaan niet door zuurstofgebrek

11 mrt 2012 13:39 - 12 mrt 2012 09:29 #25211 door hendrik
BDE´s ontstaan niet door zuurstofgebrek was gemaakt door hendrik
In de medische wetenschap wordt er vaak van uit gegaan dat bijna-doodervaringen worden veroorzaakt door zuurstofgebrek of door andere verschijnselen die optreden wanneer de mens in doodsnood verkeert. Dat een mens niet alleen een lichaam, maar ook een geest bezit die na de dood gewoon blijft bestaan, wil er bij de meeste medici niet in. Toch stapelen de bewijzen zich op dat de traditionele, medische visie op BDE’s niet deugt. Na het doornemen van een aantal boeken over dit onderwerp kwam ik verschillende onderzoeken tegen waaruit blijkt dat de oorzaak van deze ervaringen heel ergens anders moet worden gezocht.

Eén van deze onderzoekers is Bruce Greyson. Hij is psychiater aan de School of Medicine van de Universiteit van Virginia. In die functie heeft hij meer dan 1000 BDE’s onderzocht. Over dat onderzoek verklaarde hij tijdens een interview met de Amerikaanse zender TVPG: “De specifieke kenmerken van een BDE zijn een gevoel van diepe vrede en welbevinden, het gevoel dat men het lichaam verlaat en het zien van een helder licht dat warmte en onvoorwaardelijke liefde uitstraalt. Soms rapporteren mensen dat ze een godheid ontmoeten die ze identificeren als God of Christus. Soms hebben ze het alleen over een almachtig wezen.”

Hoewel getuigenissen van mensen die zoiets hebben meegemaakt vaak indrukwekkend zijn, gaan veel wetenschappers ervan uit dat deze verhalen niet een reëel hiernamaals beschrijven, maar alleen de uitdrukking zijn van de psychische mechanismen die optreden als mensen in doodsstrijd verkeren. BDE’s zouden binnen die opvatting niet meer zijn dan hallucinaties die de psyche van de mens produceert om de moed erin te houden als de dood héél dicht bij is. Zuurstofgebrek wordt daarbij vaak als de directe, fysieke aanleiding beschouwd waardoor dergelijke ervaringen worden opgeroepen.

Om deze hypothese te toetsen heeft men in de zeventiger jaren piloten van de Amerikaanse luchtmacht getest. Deze piloten werden in een laboratorium blootgesteld aan heel hoge versnellingen, waardoor het bloed uit hun hoofd wegtrok. Daarbij raakten ze bewusteloos. Toen ze bijkwamen meldden sommigen dat ze dingen hadden ervaren die ook vaak voorkomen in BDE’s. Zo zagen enkele piloten een helder licht. Anderen konden hun eigen lichaam van buitenaf zien. In de medische literatuur noemt men dat de ‘autoscopische ervaring’.

Hoewel de verhalen van enkele piloten dus in een paar opzichten overeen kwamen met echte BDE’s, ontbraken telkens twee essentiële dingen: 1. De verbrokkelde, fragmentarische waarneming die optreedt bij zuurstofgebrek haalt het niet bij de helderheid en de ingewikkelde structuur van echte BDE’s. 2. Ook is er dan geen weerzien met overleden vrienden en familieleden, noch de ervaring van een opperwezen.

In het boek “Herinneringen aan de dood” van de Amerikaanse cardioloog dr. Michael B. Sabom kwam ik twee andere onderzoeken tegen die zijn verricht naar de gevolgen van zuurstofgebrek in de hersenen. Zo brachten Y. Henderson en H.W. Haggard verschillende proefpersonen in een kamer waarin het zuurstofgehalte langzaam werd verminderd. Ze merkten dat de geestelijke en lichamelijke vermogens van deze mensen geleidelijk afnamen. Op den duur kregen ze last van stuiptrekkingen en problemen met ademhalen. BDE-achtige ervaringen kwamen bij dit experiment niet voor.

In een later uitgevoerd onderzoek van R.A. MacFarland naar de gevolgen van zuurstofgebrek constateerde deze arts dat bergklimmers op hoge bergtoppen lijden aan concentratiestoornissen, een slecht geheugen en prikkelbaarheid. Kortom: ze zijn dan verward en overgevoelig.

Deze twee onderzoeken die Michael Sabom aanhaalt wijzen dus in dezelfde richting: de manier waarop mensen hun omgeving waarnemen is bij zuurstofgebrek veel chaotischer en meer verbrokkeld dan tijdens bijna-doodervaringen. Het karakteristieke verloop van een BDE en de enorme helderheid en het totaaloverzicht die daar bij horen, zijn bij zuurstofgebrek volledig afwezig. Sabom concludeert dan ook dat zuurstofgebrek niet de oorzaak kan zijn van BDE’s: het gaat hier om een wezenlijk ander type ervaringen.

Eben Alexander, die zelf een BDE heeft gehad, gaat nog een stap verder. Hij is er rotsvast van overtuigd dat het bewustzijn niet ontstaat door de werking van onze hersenen: volgens hem functioneert het onafhankelijk daarvan. De interactie met de wezens die hij tijdens zijn eigen ervaring zag was zó enorm indringend, complex en onverklaarbaar, dat geen enkele traditionele theorie, die BDE’s moet verklaren, naar zijn mening hiervoor toereikend is. De hersenvliesontsteking, die hem op de rand van de dood bracht, zorgde ervoor dat zijn hersenschors niet meer functioneerde. Maar misschien - zo redeneerde hij - was zijn BDE wel veroorzaakt door gebieden van de hersenen die wat dieper liggen. Vervolgens heeft hij onderzocht of daar misschien de oplossing lag van dit raadsel. Jammer genoeg liep dat onderzoek volledig dood. De meer naar binnen gelegen hersendelen zijn nl. niet in staat om dergelijke ervaringen voort te brengen.

De enige plausibele verklaring die dr. Alexander kon bedenken voor zijn ervaringen is de aanname dat de mens een geest is die tijdelijk een lichaam bewoont en na de fysieke dood terugkeert naar zijn eigenlijke, geestelijke domein. BDE’ers komen voor enkele minuten in dat geestelijke gebied terecht en kunnen ons vertellen hoe dat eruit ziet en welke wetten en principes daar gelden.

De onderzoeken die ik erop heb nageslagen stemmen op minstens één punt met elkaar overeen: de traditionele verklaringen voor bijna-doodervaringen rammelen aan alle kanten. Zuurstofgebrek is helemaal niet de werkelijke oorzaak of aanleiding voor BDE’s: de verklaring moet heel ergens anders worden gezocht. Zo lang de medische wetenschap klakkeloos blijft uitgaan van de gedachte dat het menselijke bewustzijn wordt veroorzaakt door onze hersenfuncties, zal men de werkelijke oorzaak van bijna-doodervaringen nooit op het spoor komen. Die oorzaak is de menselijke geest zelf, die tijdens het leven wel van de hersenen gebruik maakt om in contact te staan met de alledaagse wereld, maar diezelfde hersenen niet strikt nodig heeft om te kunnen functioneren. De enorme helderheid van het bewustzijn van BDE-ers laat zien dat het lichaam ons bewustzijn eerder afdempt dan versterkt. Maar omdat die conclusie enorme consequenties heeft voor ons mensbeeld en voor de wetenschap als geheel, zal het waarschijnlijk nog heel lang duren voordat die conclusie algemeen wordt geaccepteerd.

Totdat het zo ver is zullen nog heel wat BDE´ers te maken krijgen met vooroordelen, afwijzing en scepsis van medici die min of meer gedachteloos de traditionele opvattingen volgen. Dat is jammer, want niet alleen voor BDE´ers zelf, maar ook voor buitenstaanders werpen deze ervaringen een heel ander licht op ons bewustzijn en de natuur van de werkelijkheid dan we gewend zijn.

Hendrik.

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.

12 mrt 2012 09:12 #25214 door
Beantwoord door in topic BDE´s ontstaan niet door zuurstofgebrek
Ik lees je stukjes graag Hendrik. En inderdaad, reguliere zorg staat niet altijd open voor mystieke ervaringen die patienten kunnen hebben. Zoals je aan mijn avatar kunt zien ben ik ook niet van deze tijd. Voel mij in de reguliere zorg ook niet altijd thuis en werk het liefst alleen, zonder de dogmatiek en scepsich van veel (niet allemaal hoor) collega's en artsen. Vraag van geheel andere orde. Ben jij ook werkzaam als verpleegkundige/verzorgende? Volgens mij ben je ook een hoogsensitief persoon, hoe hou jij het werken in de zorg vol? Dit is een thema wat voor mij wat erg leeft, het liefst zou ik uit de zorg gaan omdat ik erg het gevoel heb dat de regeltjes, de dogmatiek maar ook de wijze van roosteren mij erg belemmeren in mijn verdere groei.

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.

17 mrt 2012 10:49 #25235 door hendrik
Beantwoord door hendrik in topic BDE´s ontstaan niet door zuurstofgebrek
Goedemorgen Mensje,
Door een BDE die ik in 1972 had, ben ik een heel ander mens geworden. Dat de mens niet alleen een lichaam heeft, maar ook een geest, is daardoor voor mij een zekerheid waar ik niet omheen kan. Natuurlijk heeft dat enorme consequenties voor de manier waarop ik aankijk tegen de zorg. Hoogsensitief ben ik ook, dat heb je goed aangevoeld.

Ik werk zelf niet in de zorg, maar heb sinds 1999 lezingen georganiseerd die voor een deel over de (alternatieve) zorg gingen. Pim van Lommel was daarbij één van de sprekers, maar dat zal je niet verbazen. Verder ben ik ook vrij lang contactpersoon geweest voor mensen die opgenomen waren in GGZ-instellingen.

Sommige toestanden die ik aantrof in instellingen waren zonder meer schokkend. Dat lag niet zozeer aan de mensen die er werkten, maar aan het beleid, de slechte leiding, het etiketten plakken en de enorme werkdruk. Kortom: ik stoorde me aan dezelfde dingen waar jij ook tegenaan loopt.

Graag zou ik tegen je willen zeggen: verlaat de zorg alsjeblieft niet, want mensen zoals jij, die erg gevoelig zijn, problemen durven te signaleren en zich onafhankelijk - en desnoods strijdbaar - durven op te stellen, zijn in de zorg hard nodig. Daarmee wil ik niets ten nadele zeggen van de wat meer 'stillen in den lande' die ook vanuit zuivere intenties werken, maar dat er tegengas moet worden gegeven tegen allerlei ongezonde tendensen - schoolvergroting, de macht van managers en de regeltjesdwang in de zorg - lijkt me zonder meer duidelijk.

Uiteindelijk moet je natuurlijk zelf bepalen wat je doet, maar ik zou het jammer vinden als steeds meer mensen die kritisch durven zijn, de zorg verlaten.

Hartelijke groet,
Hendrik.

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.

17 mrt 2012 16:39 #25243 door
Beantwoord door in topic BDE´s ontstaan niet door zuurstofgebrek
Hendrik, ik overweeg wel om de zorg grotendeels te verlaten. Ben wel een beetje uitgestreden, managers zien mij als een bedreiging. Heb zelfs een keertje meegemaakt dat ik een client in de psychiatrie, waar ik stage liep (Symfora Amersfoort, nu GGZ Centraal, vreselijke instelling) heb geadviseerd om naar de patient vertrouwenspersoon te gaan omdat patient gedwongen werd overgeplaatst omdat deze iets hulpbehoevender werd, wat echt niet onoverbrugbaar was in de praktijk...maar oke, hij moest plaats maken... terwijl hij jarenlang op de sociowoningen woonde. De man was van niets op de hoogte, zijn rechten e.d. Heb toen voor de client de PVP'er gebeld en client mocht toen niet overgeplaatst worden en heeft met succes een klachtenprocedure doorlopen. Toen ben ik op het matje geroepen, manager als behandelend psycholoog (pfff, een in en in gemeen mens) gaven letterlijk aan dat ik client niet wijzer had mogen maken. Waarop mijn verweer was dat ik gezien mijn beroepsprofiel als verpleegkundige dit wel moet, patienten informeren als ze klachten hebben. Uiteindelijk zei die manager: we adviseren je dringend om te solliciteren elders. Dit heeft veel stukgemaakt bij mij en ben toen ook erg boos geworden. Heb het op hoger niveau geprobeerd aan te kaarten, tot raad van bestuur aan toe. Die zeiden wel dat ik in principe gelijk had, maar kozen uiteindelijk partij voor de hogere lagen en teamleiding. Excuses wilden ze niet aanbieden, zeiden letterlijk: als we dat doen heb je nog meer poten om ons mee te slaan.... De ego's, deze walgelijke mensen die kennelijk wel succesvol zijn in de zorg zagen in mij een bedreiging en dan moet je weg. Het lukt mij gewoonweg niet om zoals jij het zegt dit aan te kaarten. En met mij, ben ik niet de enigste! Mensen met 'verstand' en sensitief vermogen in de zorg zijn niet vaak geliefd door managers. Hierdoor is mijn werk als verpleegkundige echt onmogelijk gemaakt. Werk nu in de thuiszorg als verpleegkundige in de wijk, merk daarin ook wel de ego's. Gelukkig heb ik er minder last van omdat je solistisch werkt, toch is het niet echt mijn ding en mis ik de inhoud en zelfsturing van mijn werk. Het liefst zou ik voor Buurtzorg willen werken, helaas is het niet gemakkelijk om in mijn regio binnen Buurtzorg voor vast binnen te komen en sta ik al een tijdje in de portefeuille. (genoeg aanbod namelijk van ervaren wijkverpleegkundigen en wijkziekenverzorgenden die wegwillen uit de reguliere thuiszorg)

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.