× Vragen, antwoorden en discussie rondom NIET beroepsinhoudelijke of arbeidsvoorwaardelijke thema's.

Topic-icon Ierse psychiater over GGZ-beleid Ierland

21 nov 2010 22:20 - 21 nov 2010 22:22 #23378 door Arjan
Een zeer interessant stuk over de politieke ontwikkelingen in Ierland m.b.t. GGZ/psychiatrie.

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.



Door Dr Pat Bracken, Clinical Director at West Cork Mental Health Service, Bantry, Co Cork, Ireland

Psychiatrie heeft een geschiedenis van beschadigende interventies zoals lobotomie en insuline-coma behandeling, dus het is tijd om het magische geloof in elektroshock therapie te beëindigen, stelt psychiater Pat Bracken.

Er zijn twee centrale dimensies voor het huidige GGZ-beleid van Ierland: A Vision for Change . Één ervan is over de vormgeving en realisatie van een waar multi-disciplinaire GGZ dienst. Dit heeft recent de meeste aandacht gekregen en de trage ontwikkelingen in die richting zijn zeer bekritiseerd.

Minder aandacht wordt tot op heden besteed aan een andere dimensie: het verplaatsen van een dominante singuliere medische wijze van het begrijpen en kaderen van psychische problemen naar de adoptie van een zuiver mens-gecentraliseerde, herstel oriëntatie. Ontwikkelingen in deze richting vereisen geen nieuwe middelen maar de bereidheid of intentie om de oude psychiatrische cultuur c.q. medisch paternalisme op te geven (in essentie het idee dat de dokter altijd weet wat het beste is voor de patiënt en altijd op die basis handelt).

Op zichzelf vereist A Vision for Change een nieuwe meer democratische cultuur dat wordt geleid door een ethische samenwerking, consultatie en zuiver multi-disciplinaire besluitvorming.

Deze maand bespreekt het Ierse parlement een wetswijziging van de Mental Health Act (MHA) 2001 gerelateerd tot de psychiatrische behandeling met elektroconvulsietherapie (ECT).

Op dit moment kan ECT aan onvrijwillig opgesloten patiënten worden gegeven zonder hun instemming onder de termen van sectie 59 (B ) van de wet, waardoor de psychiater de volmacht heeft om te bepalen of een patiënt aan deze behandeling moet worden onderworpen. Daardoor ligt de macht om ECT toe te passen op dit moment in de handen van de behandelend psychiater alleen. In feite legt de MHA enorme macht en verantwoordelijkheden in de handen van een behandelend psychiater. We geloven dat deze niet consistent zijn met de soort kennis en wetenschap die beschikbaar zijn voor psychiatrie en in feite een voortzetting zijn van het medisch paternalisme dat A Vision for Change wil beëindigen.

De voorgestelde wetswijziging zal het patiënten de mogelijkheid tot het ontvangen van ECT niet weigeren. De behandeling blijft op vrijwillige basis beschikbaar zoals voorheen. Maar ECT is een zeer controversiële behandeling. De wetswijziging betekent dat onvrijwillig opgenomen patiënten alsnog onder dwang met ECT behandeld kunnen worden op basis van de mening van zijn behandelend psychiater en zijn collega’s alleen. De mening van de patiënt (als uitgedrukt in een ondertekende wilsverklaring bijvoorbeeld), de mening van de zorgverlener en van andere betrokken professionals zouden allen gelijke invloed moeten krijgen.

Door het verwijderen van sectie 59(B ) zal ECT enkel plaatsen naast andere significante medische interventies dat voorgesteld wordt voor patiënten die niet bij machte zijn om instemming te geven. Het is geanticipeerd dat de nieuwe Mental Capacity Bill heldere richtlijnen zal geven over hoe de besluitvorming moet verlopen in dergelijke omstandigheden in de toekomst.

Waarom wordt er een wijziging gezocht voor de MHA 2001? ECT omvat het toedienen van een narcosemiddel aan de patiënt, het doorvoeren van elektriciteit door de hersenen en het opwekken van een epileptische aanval. Dit is een dramatische en contentieuze interventie en elk besluit om het toe te passen zonder instemming van de patiënt zou moeten worden gezien als een zeer ernstige onderneming. Psychiatrie heeft een geschiedenis van beschadigende interventies (zoals lobotomie en insuline-coma behandeling) waarin ze zodanig overtuigd waren van de effectiviteit dat ze niet inzagen welke schade ze aanrichten bij de patiënten. Veel psychiaters zetten het magische geloof in de efficiëntie en veiligheid van ECT voort.

Een recent redactioneel in de Irish Journal of Psychological Medicine bevatte de bewering dat ECT ‘een van de meest effectieve en veilige behandeling in de geneeskunde‘ [1]. Dergelijke boude uitspraken zijn volledig uit lijn met wetenschappelijk onderzoek naar ECT van de afgelopen 10 jaar. In een onderzoek naar de mening van patiënten die ECT hadden gekregen door een team van het Instituut of Psychiatry in Londen werd geschreven:

Het is duidelijk dat geheugenverlies een blijvend gevolg is voor ten minste éénderde van alle ontvangers van ECT


Voor sommigen leidt het geheugenverlies tot drastische gevolgen in hun leven en gevoel van eigenwaarde [2]. Permanent geheugenverlies (amnesia) is nu erkend in de wetenschappelijke literatuur als bijwerking van ECT en het wordt nu aanbevolen dat patiënten die ECT krijgen vooraf worden gewaarschuwd dat het geheugenverlies op 10-20 jaar [3] van hun herinneringen betrekking kan hebben. Zelfs onderzoekers die voorstanders zijn van ECT rapporteren van ‘ernstige verlies van geheugen’ [4] en het wordt op dit moment aanbevolen dat een programma van cognitieve rehabilitatie (soortgelijk als die wordt gegeven aan mensen met hersenletsel) routinematig beschikbaar moet worden gemaakt aan mensen die ECT zijn ondergaan. [5]

Terwijl psychiaters vaak cijfers als 80 tot 90% noemen van patiënten die goed zouden reageren op ECT betreffen het bij die percentages enkel onderzoeken met patiënten die voorafgaande aan de behandeling geen psychiatrisch traject met antidepressiva hebben doorlopen. De meeste patiënten die geschikt worden bevonden voor ECT hebben een voorgeschiedenis van psychiatrisch medicijngebruik en in die gevallen is de reactie op de behandeling 50-60% [6]. (De meest voorname reden om ECT te geven in Ierland was ‘medicatie-resistentie’ [7], evenals dat in Nederland het geval is). Echter, zelfs deze cijfers voor effectiviteit worden nu bestreden door de resultaten van een grootschalig onderzoek uit New York, Amerika. Het onderzoek werd uitgevoerd door een pro-ECT groep van onderzoekers. Ze onderzochten de uitkomsten van ECT in de ‘echte wereld’ van psychiatrische ziekenhuizen, niet de gebruikelijke onderzoeksopstelling van eerdere klinische onderzoeken, volgde 347 patiënten in zeven verschillende ziekenhuizen in de stad New York. Ze ontdekten dat maar 30,3% tot 46,7% van de patiënten drie dagen na de behandeling vermindering van depressie hadden en verder ‘… dat de betreffende patiënten gemiddeld 10 dagen na de ECT behandeling 40% van de verbetering weer verloren‘ [8].

Sommige psychiaters houden vast aan het geloof dat ECT een ‘levensreddende’ behandeling is. De afname in het gebruik ervan, de variabiliteit van het gebruik internationaal en lokaal, trekt dergelijke claims echter sterk in twijfel. ECT is effectief uitgebannen in Italië [waar het ooit door de Italiaan Cerletti uitgevonden is na een bezoek aan een slachthuis waar hij zag hoe varkens stroomstoten kregen voordat ze werden geslacht, red.]. En in België en Duitsland is het nog enkel beschikbaar in gespecialiseerde instellingen [9]/ In een enquête van de American Psychiatric Association (APA) 1988-1989 werd ECT in het geheel niet gebruikt in de 317 Amerikaanse metropolitaanse gebieden, en in de resterende gebieden waren de jaarlijkse ratio 4 tot 812 patiënten per 100.000 [10]. In Ierland hebben in 2008 enkel 24 van de 64 erkende centra (37,5%) aangegeven ECT te hebben toegepast op mensen. [7] Gezien het feit dat sommige patiënten van het ene centrum naar het andere werden doorverwezen voor de behandeling kan er geen twijfel over bestaan dat er in Ierland een grote variatie in toepassing van ECT bestaat. Dit zou de reden tot een groot schandaal betekenen indien de interventie daadwerkelijk ‘levensreddend’ zou zijn, omdat we getuige zouden zijn van een overeenkomstige variatie in sterftecijfers onder psychiatrische patiënten. Wat het onthult is dat er een grote willekeur heerst bij psychiaters over de toepassing van ECT. Dit werd ook ontdekt in het Verenigd Koninkrijk. Een studie ontdekte dat een 18-voudig verschil in de toepassing van ECT bestond tussen 11 generieke psychiatrische teams voor volwassenen binnen een enkel les-hospitaal in Edinburgh [11].

In onze opinie, terwijl een groeiend aantal psychiaters meer en meer voorzichtig worden in het toepassen van ECT (velen weigeren het te geven), zijn er nog enkele psychiaters over die de voordelen overschatten en die de schade die de behandeling kan aanrichten onderschatten. In deze omstandigheden zou besluit over de toepassing van ECT bij patiënten die ‘niet instemmen met de behandeling’ niet in handen mogen liggen van de medische professie alleen. Uiteindelijk is het voorstel om sectie 59(B ) te verwijderen niet specifiek bedoeld voor ECT maar over de macht en autoriteit binnen het Ierse GGZ-systeem. Het gaat om het pogen de waarden en visie van A Vision for Change. Het is ook een poging om de positie van de psychiatrie een meer positieve democratische relatie met patiënten, zorgverleners en andere professionals te geven.

* Dr Pat Bracken is Clinical Director at West Cork Mental Health Service, Bantry, Co Cork, Ireland

Bron: http://www.psychminded.co.uk/news/news2010/march10/compulsory-ect-is-wrong002.html

Referenties:
  • Dunne R, Kavanagh A, McLoughlin DM. Electroconvulsive therapy, capacity and the law in Ireland. Ir J Psych Med 2009; 26(1): 3-5.
  • Service User Research Enterprise. Review of Consumers’ Perspectives on Electroconvulsive Therapy. London: Institute of Psychiatry 2002.
  • Robertson H, Pryor R. Memory and cognitive effects of ECT: informing and assessing patients. Advances in Psychiatric Treatment 2006; 12: 228-238.
  • Sackeim H et al. The cognitive effects of electroconvulsive therapy in community settings. Neuropsychopharmacology 2007;32: 244-254.
  • Mangaoang MA. Lucey JV. Cognitive rehabilitation: assessment and treatment of persistent memory impairments following ECT. Advances in Psychiatric Treatment 2007; 13: 90-100.
  • Prudic J. et al. Resistance to antidepressant medications and short-term clinical response to ECT. Am J Psychiatry 1996;153: 985-992.
  • Mental Health Commission. Report on the Use of Electroconvulsive Therapy in Approved Centres in 2008, Nov 2009.
  • Prudic J. et al. Effectiveness of electroconvulsive therapy in community settings. Biological Psychiatry 2004;55: 301-12.
  • Eranti SV, McLoughlin DM. Electroconvulsive therapy – state of the art. Br J Psychiatry 2002; 182: 8-9.
  • Hermann RC. Et al. Variation in ECT use in the United States. Am J Psychiatry 1995; 152: 869-875.
  • Glen T. Scott AIF. Variation in rates of electroconvulsive therapy use among consultant teams in Edinburgh (1992-1997). Journal of Affective Disorders 2000;58: 75-78.

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.

23 nov 2010 11:16 #23382 door Arjan
In Nederland is dit jaar door de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP) ondanks heftig protest van o.a. Tijdschrift Deviant , een richtlijn doorgevoerd om oudere patiënten sneller met Elektroshock ECT te behandelen.

http://www.ad.nl/ad/nl/1015/Gezondheid-wetenschap/article/detail/468404/2010/03/08/Shocktherapie-vaker-gebruiken.dhtml (Richtlijn: “Ouderen moeten sneller met elektroshock behandeld worden”, maart 2010)

NVvP verspreidt valse informatie

De Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP) voerde afgelopen zomer (2009) een mediacampagne voor de inmiddels in werking gestelde nieuwe richtlijnen ECT. Het toepassingsgebied moet volgens de NVvP sterk worden verruimd. De therapie zou effectief en veilig zijn en zou weinig bijwerkingen hebben, zo luidde de boodschap. Elektroshock is volgens de NVvP levensreddend en veel meer mensen hebben daar recht op.

Elektroshock beschadigt hersenen en is levensgevaarlijk

Deviant - een vakblad - heeft de lezing bestreden. Elektroshock beschadigt de hersenen, wat leidt tot ernstige stoornissen aan geheugen en intellect. De risico’s van elektroshock therapie worden gebagatelliseerd en de voordelen worden overdreven. Er is geen bewijs dat door elektroshock suïcides voorkomen worden. De sterfte als gevolg van ECT-therapie is waarschijnlijk groter dan een eventueel levensreddend effect. De sterftecijfers worden echter geheim gehouden. De NVvP is sinds 2000 verantwoordelijk voor de registratie van shockpraktijken, maar publiceert geen gegevens en weigert elke toelichting.

http://www.tijdschriftdeviant.nl/


Het is dus erg actueel. Wat je ziet is dat patiënten die na jaren isoleercel en dwangmedicatie totaal moegestreden - depressief - zijn, door een psychiater onder dwang aan elektroshock behandeling onderworpen kunnen worden waarna er een grote kans is dat zijn of haar geheugen verloren gaat, of erger.

Natuurlijk is het niet te bewijzen dat psychiaters de behandeling toepassen om het geheugen te beschadigen, om eventuele problemen voor de beroepsgroep te voorkomen (denk aan jaren isoleercel van onschuldige mensen die zich zijn blijven verzetten). Maar gezien de feiten, de protesten vanbinnen de beroepsgroep e.d., valt het niet uit te sluiten.

Vroeger werd elektroshock in Nederland ook aan lastige patiënten gegeven. Die werden toen nog niet verdoofd. Het was een regelrechte marteling die kon eindigen met botbreuken door de vele spasmen die veroorzaakt worden door de shocks. ECT voor lastige patiënten is geruime tijd erg populair geweest.

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.

26 nov 2010 07:54 - 26 nov 2010 07:55 #23387 door Arjan
Je kunt goed zien dat de motivatie/drijfveer om te veranderen en de bijbehorende ideologie volledig vanuit de politiek afkomstig is en niet vanbinnen de beroepsgroep, terwijl je zou verwachten dat het omgekeerde het geval zou moeten zijn. De psychiatrie lijkt in alle opzichten de beoogde veranderingen tegen te werken/belemmeren.

Good mental health is an integral component of general health and wellbeing, allowing a person to fully realise his or her abilities. With a balanced mental disposition, people are more effective in coping with the stresses of life, can work productively and fruitfully and are better able to make a positive contribution to their communities. We owe it to our citizens to ensure that everyone is facilitated, in as far as possible, in achieving and maintaining, optimum mental health.

I am delighted to welcome this Report, aptly titled A Vision for Change, which sets out a comprehensive policy framework for our mental health services for the next 7-10 years.

I established the Expert Group on Mental Health Policy in August 2003 in recognition of the need to review longstanding policy in this area and to formulate a blueprint for a modern, comprehensive, world-class service to meet the mental health challenges facing our society - not least of which is our significant suicide rate, particularly among young people.

I was convinced from the outset that a collaborative approach between service users and carers, professionals and health service providers represented the best way forward and I appointed the Expert Group accordingly.

I am delighted to see that this approach has borne fruit and that A Vision for Change has been endorsed by all the members, without exception.

This Report proposes a framework of mental health service delivery with the service user at its centre. The emphasis is firmly on recovery and on facilitating active partnerships between service users, carers and mental health professionals. Its recommendations are innovative and some of them are challenging. However, I have no doubt that their implementation will bring about farreaching change and modernisation in the Irish mental health services, which will be to the benefit of everyone concerned.

The Government’s on-going investment in communitybased mental health services, the legislative reforms of the Mental Health Act, 2001 and the publication of this Report all confirm that the area of mental health is now receiving the attention it deserves. I am hopeful that these developments will facilitate further advancements within our services and that the lives of those who suffer mental illness, and their families, will be improved and enhanced by our efforts.

I would like to thank the Chairperson of the Expert Group, Professor Joyce O’Connor, all the members of the Group and the associated support staff for their tireless work and commitment to this task over the past two and a half years. I have no doubt that this fine Report will have a significant influence on the development of our mental health services into the future.

Tim O’Malley T.D.
Minister of State at the Department of Health & Children with special responsibility for mental health


http://www.dohc.ie/publications/pdf/vision_for_change.pdf?direct=1

In Amerika was dat net zo. Je ziet heel goed dat de Amerikaanse politiek de drijvende kracht achter het tegengaan/aan banden leggen van fraude en malafide psychiatrische praktijken is geweest, en ook direct de strijd is aangegaan met de beroepsgroep (APA):

http://www.huffingtonpost.com/bruce-e-levine/congress-pummels-establis_b_117016.html (Congress Pummels Establishment Psychiatry, 2008)

Hier zie je een Amerikaanse Senator verwikkeld in een strijd met de Amerikaanse Psychiatric Association (APA):

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.



Senator Charles E. Grassley, rechts, republikein van Iowa, eist tegenover de American Psychiatric Association dat ze verantwoording afleggen voor de financiering vanuit de farmaceutische industrie. - Foto Doug Mills/NY Times

De intentie is waar het mee begint en die is duidelijk niet goed in de psychiatrie als de politiek er op eigen initiatief aan pas moet komen om het welzijn van mensen te beschermen tegen praktijken als 'jaren achtereen isoleercel voor onschuldige mensen'



(VVD-kamerlid Anoushka van Miltenburg hierover)

Psychiatrie is corrupt vanuit de kern want het is gebaseerd op de onzinnige kern-hypothese dat alles dat wij zijn, ons gedrag en ons denken, het gevolg is van een toevallig biochemisch proces in de hersenen.

Op basis van die hypothese zijn namelijk de hersenstoornis-hypothesen gebaseerd op basis waarvan een psychiater medicijnen kan voorschrijven die financieel in het voortbestaan van de beroepsgroep voorziet.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: hendrik

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.