× Vragen, antwoorden en discussie m.b.t. het werken binnen de zorgsector, arbeidsvoorwaarden, e.d.

Topic-icon Vaste baan opgeven voor niet vaste droombaan?

11 mei 2012 08:32 #25513 door grootmoedertje
Hallo Maya mijn dochter is verzorgende ig/EVV er,en had totaal geen ervaring in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking.Toch gesolliciteerd en werd aangenomen,haar medische achtergrond is toch ook wel een belangrijk punt geweest bij het feit dat ze is aangenomen.
Ze werkt op een woning met 6 bewoners en doet daar tevens de medicijn bestellingen etc.

Zelf ben ik werkzaam als Viger in de ouderen zorg,en inderdaad is het niet meer zo dat je de tijd kan nemen voor de bewoner,en dat vindt ik heel erg!
Toch probeer ik dat wel te doen,ook al moet ik andere dingen daar voor in minder tijd doen.
Het gaat toch om de mens achter de bewoner?
Dat Is tegenwoordig niet meer zo belangrijk,we moeten productie draaien.
Daardoor verlaten veel mensen de zorg,de werk druk is enorm.
Toch denk ik dat je de juiste beslissing hebt genomen,ook al geeft dat nu onzekerheid.
Uiteraardt is een inkomen van belang,maar zeker ook je voldoening in je werk!
En ik hoop dat je over een poosje kunt zeggen tegen jezelf "ik heb de juiste beslissing genomen"!

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.

13 mei 2012 09:39 #25514 door vroukje1959
Volg je hart dan komt het altijd goed, je kan natuurlijk als oproepkracht blijven bij je huidige baas.
Leg het uit en zeg dat ze in nood altijd een beroep op je kunnen doen.
Als je je hart niet volgt krijg je later spijt.
Ook ik heb zo`n stap genomen en wat ben ik blij dat ik het gedaan heb.
succes!!!!!!!!!!!!!!!!

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.

21 mei 2012 21:42 #25535 door Maya
Vroukje, Mijn huidige werk houdt volgende maand op, en ik wil daar ook niet meer als invalkracht blijven. Ik werk als verpleegkundige in de terminale thuiszorg. Ze hebben het wel gevraagd of ik nog als 0 uurder zou willen blijven, maar na zoveel jaar wil ik echt iets anders en kan ik het werk ook niet meer met enthousiasme blijven doen om eerlijk te zijn. Langer blijven is geen optie, ben het werk echt ontgroeid en vind ik het omgaan met stervenden voor een paar jaar leuk, maar het is voor mij nu voorbij en kan ik het ook niet meer opbrengen om naar de zoveelste jonge moeder te gaan met een terminale ziekte. Na zoveel jaar is deze tak van sport op voor mij, net als zoveel van mijn collega's. Moet echt een switch maken, anders zou ik geheid afgestompt of burnout raken. Daarom heb ik ook dit risico genomen. Ik ben naast mijn droomjob ook werkzaam in de gewone thuiszorg via mijn (bijna) oude werkgever. Dit vind ik voldoende en hoop totdat er een leuke functie in de zorg voor verstandelijk gehandicapten kom ik aan mijn benodigde uren kom...heb gelukkig niet veel nodig, mijn echtgenoot is financieel gelukkig een stabiele factor en staat ook 100% achter deze keus...die was sowiezo niet blij meer de laatste jaren en gegeven dat ik zoveel weekenden, late diensten en nachten op pad moest. Oke, dat is het werken in de zorg, maar binnen de terminale thuiszorg is het wel heel erg. Dus voor hem is het ook een opluchting en zag hij ook dat ik steeds minder plezier in deze job kreeg.

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.